Mannelijke fantasieën: de 7 families en de wetenschap

Typ "mannelijke fantasieën" in Google en je krijgt een stuk of tien pagina's die allemaal op hetzelfde woord zijn gebouwd: onuitspreekbaar. Gewaagde fantasieën, taboefantasieën, fantasieën die hij je nooit zal durven vertellen. Het probleem is dat het wetenschappelijk onderzoek bijna precies het tegenovergestelde zegt. Laat je een steekproef van ruim 1.500 volwassenen 55 verschillende fantasieën beoordelen, dan blijken er maar twee statistisch zeldzaam. Dertig blijken gewoon.

Deze pagina doet drie dingen die de lijstjes op pagina één van Google niet doen. Ze geeft de echte cijfers, met de studies, de steekproeven en de jaartallen. Ze ordent fantasieën in families in plaats van in een willekeurige top tien, omdat dat de enige manier is om er wijs uit te worden. En ze behandelt het punt dat niemand aansnijdt: waarom de meeste mannen het nooit in de praktijk brengen, en wat hen echt tegenhoudt.

Dit is de kern

• Van 55 fantasieën die bij 1.516 volwassenen zijn getest, zijn er maar 2 statistisch zeldzaam en 30 gewoon (Joyal, Cossette en Lapierre, 2015).
• Onderwerping en dominantie komen bij beide seksen veel voor, en hangen significant samen: dezelfde persoon draagt ze vaak allebei.
• 7 families zijn genoeg om 96% van de favoriete fantasieën te dekken in een steekproef van 4.175 mensen (Lehmiller, 2018).
• De meest geciteerde Franse ranglijst over dit onderwerp komt uit een onderzoek van mei 2000 onder 480 mannen die face to face zijn ondervraagd.
• 60% van de mannen vindt dat je bepaalde fantasieën moet uitvoeren voor een bevredigend seksleven, maar slechts 47% heeft dat gedaan.
• Wat de stap naar de praktijk tegenhoudt is zelden de zin: het is de angst om het niet te houden, en die werkt rechtstreeks op de erectie.

Mannelijke fantasie: de definitie en wat haar scheidt van verlangen

Een fantasie is een mentaal beeld dat opwinding opwekt, en niets meer: het is geen verlangen en geen voornemen om iets te doen. Dat is het belangrijkste onderscheid op deze pagina, en het onderscheid dat de meeste zorgen wegneemt.

De fantasie is een vorm van mentale zelfopwinding. Ze kan bewust worden opgebouwd, detail voor detail, als een scenario dat je zelf stuurt. Ze kan ook ongevraagd opduiken, uitgelokt door een beeld, een geur, een herinnering. In beide gevallen blijft ze een projectie: een ruimte waarin gevolgen niet bestaan.

Drie niveaus die je nooit door elkaar moet halen:

• De fantasie: ik stel me een scène voor en die windt me op. Dat zegt niets over wat ik wil.
• Het verlangen: ik zou willen dat die scène echt gebeurt. De zin verschuift van verbeelding naar werkelijkheid.
• Het voornemen: ik besluit het op te zetten, met voorwaarden en met instemming.

De meeste mannelijke fantasieën komen nooit voorbij die eerste trede, en dat is hun normale functie. Je een scène voorstellen betekent niet dat je haar wilt, net zoals je voorstellen dat je van een brug springt niet betekent dat je dat wilt doen.

Qua frequentie zijn de ordes van grootte stabiel van onderzoek tot onderzoek. Ongeveer 85,9% van de mannen gebruikt fantasieën tijdens het masturberen, tegenover 68,8% van de vrouwen. Tijdens de seks zelf doet 76% van de mannen dat. En in het dagelijks leven, los van elke seksuele handeling, zegt 93% van de mannen te fantaseren. Voorzichtiger onderzoeken komen op 83%. Welk cijfer je ook neemt, de conclusie blijft dezelfde: niet fantaseren is de uitzondering, niet andersom.

30 van de 55 fantasieën zijn statistisch gewoon: wat het onderzoek laat zien

Het stevigste onderzoek over dit onderwerp concludeert dat bijna niets zeldzaam is: van 55 geteste fantasieën zijn er maar 2 statistisch zeldzaam en 30 gewoon. Dat ene resultaat draait de insteek om van elke pagina die over het onuitspreekbare spreekt.

De referentiestudie is die van Christian Joyal, Amélie Cossette en Vanessa Lapierre, in 2015 gepubliceerd in The Journal of Sexual Medicine onder de titel What exactly is an unusual sexual fantasy?. De opzet: 1.516 volwassenen, onder wie 717 mannen, die 55 verschillende seksuele fantasieën moesten beoordelen en daarna hun favoriete fantasie vrij mochten beschrijven.

De doorslaggevende bijdrage zit in de drempelwaarden, die de auteurs expliciet vastleggen voordat ze meten:

Met andere woorden: meer dan de helft van de fantasieën die we voor marginaal houden, wordt gedeeld door meer dan één op de twee mensen. Het nevenresultaat is nog interessanter: onderwerping en dominantie komen bij beide seksen veel voor en hangen significant samen. Al de aanwezigheid van één enkele onderwerpingsfantasie voorspelt de totaalscore over alle 55 items. Concreet vertaald: wie fantaseert over controle, fantaseert heel vaak ook over het verliezen ervan.

Een tweede onderzoek bevestigt het algemene beeld. Justin Lehmiller ondervroeg 4.175 Amerikanen voor zijn boek Tell Me What You Want, verschenen in 2018. Uit zijn kwalitatieve analyse komen 7 thema's naar voren die zo'n 96% van de genoemde favoriete fantasieën dekken: meerdere partners, BDSM en machtsspel, nieuwigheid en avontuur, taboehandelingen, non-monogamie, passie en romantiek, flexibiliteit in gender en geaardheid. De opgegeven frequenties: 47% voor meerdere partners, 46% voor BDSM, 30% voor non-monogamie. Deze zeven thema's lopen dwars door seksen, geaardheden en levenslopen heen.

De conclusie van de auteurs uit 2015 verdient het om letterlijk te worden geciteerd, want ze levert het enige bruikbare criterium: wees voorzichtig voordat je een fantasie ongebruikelijk noemt, en nog voorzichtiger voordat je haar afwijkend noemt. Wat telt is het effect van de fantasie, niet de inhoud.

De 7 families van mannelijke fantasieën en wat elke familie van de erectie vraagt

Mannelijke fantasieën vormen geen ranglijst, ze vormen zeven families, en elke familie vraagt iets anders van het lichaam. Dat is het raster dat overal ontbreekt: lijstjes met scenario's zeggen nooit wat de scène concreet vereist zodra je erin zit.

De zeven families, met de scenario's die klassieke lijstjes door elkaar opsommen, terug op hun plek:

• Meerdere partners: het trio, de groepsseks, de harem. De meest genoemde familie, en de familie die het meeste uithoudingsvermogen vraagt.
• Macht en controle: dominantie, onderwerping, dwang, krachtmetingen. Komt bij beide seksen veel voor en wordt overal onderschat.
• Nieuwigheid en avontuur: openbare plek, buiten, kantoor, lift, vliegtuig. Het decor maakt de fantasie, niet de handeling.
• Taboe en verboden: verboden terrein, sociale overschrijding, dingen die je jezelf niet toestaat.
• Non-monogamie: partnerruil, candaulisme, je partner delen, kijken of bekeken worden.
• Passie en romantiek: intensiteit, exclusiviteit, het absolute liefdesscenario. Ook dit is in hoge mate een mannelijke familie, in tegenstelling tot het cliché.
• Flexibiliteit in geaardheid: nieuwsgierigheid naar praktijken buiten de eigen verklaarde geaardheid, zonder dat die daardoor ter discussie staat.

Blijft de kolom die niemand opschrijft. Een trio vraagt iets anders dan een dominantiescène, en een scène buiten vraagt iets anders dan een spel met gevoel. Dit is hoe het werkelijk samenhangt:

Dit raster heeft één eenvoudig nut: het maakt van een lijst scènes een kwestie van voorbereiding. Weten dat een fantasie tot de familie "uithoudingsvermogen" hoort en niet tot de familie "gevoel" verandert wat je vooraf klaarlegt.

De meest geciteerde Franse ranglijst dateert uit 2000: waarom die je op het verkeerde been zet

Het enige cijfermatige resultaat dat op pagina één van Google over dit onderwerp opduikt, is een onderzoek van 24 tot 27 mei 2000 onder 480 mannen, face to face ondervraagd. Geen van de pagina's die die cijfers overschrijven, vermeldt die datum.

Het gaat om een Ipsos-onderzoek in opdracht van Marie-Claire, en de verantwoording is openbaar. Steekproef van 480 mannen van 18 jaar en ouder, quotamethode, ondervraging face to face. Dit is de ranglijst die eruit komt, en die we vandaag nog terugvinden in de meeste lijstjes over mannelijke fantasieën:

• Vrijen in de natuur: 53%
• Ingewijd worden door een ervaren vrouw: 37%
• Een trio met twee vrouwen: 36%
• Een partner van een ander continent: 34%
• Een onbekende die voorbijkomt: 29%
• Vrijen op kantoor: 22%
• Op een openbare plek: 18%
• Gedomineerd worden door een vrouw: 12%
• Partnerruil: 11%
• Exhibitionisme: 4%

Kijk naar de regel over dominantie. Twaalf procent, oftewel de zone "ongebruikelijk" volgens de drempels van 2015. Vergelijk dat met wat Joyal vijftien jaar later vindt, met een anonieme online vragenlijst: daar komen dominantie en onderwerping bij beide seksen veel voor, en hangen ze onderling samen.

Hetzelfde onderwerp, gemeten met twee tegengestelde methodes, geeft twee onverenigbare antwoorden. De verklaring is bekend en verrast geen enkele statisticus: een onderwerpingsfantasie geef je niet toe aan een onderzoeker die tegenover je zit. Een face-to-facemethode meet alles wat met macht, sociale schaamte en overschrijding te maken heeft stelselmatig te laag. Het cijfer is niet onjuist, het meet wat mannen in 2000 hardop wilden zeggen.

Ipsos houdt toch twee waardevolle resultaten over, omdat die over houding gaan en niet over inhoud. 60% van de ondervraagde mannen vond dat je bepaalde fantasieën moet uitvoeren voor een bevredigend seksleven, tegenover 26% die het tegenovergestelde dacht. En 47% zei er een te hebben uitgevoerd. We komen verderop terug op dat verschil van dertien punten, want daar wordt al het andere beslist.

Mannelijke en vrouwelijke fantasieën: het echte verschil is niet wat je denkt

Het verschil tussen mannelijke en vrouwelijke fantasieën gaat niet over het bestaan ervan en niet over de inhoud, maar over de manier waarop ze verteld worden. De cijfers over het bestaan liggen bijna gelijk, en de thema's overlappen sterk.

Qua frequentie zijn de verschillen bescheiden. In het dagelijks leven 93% van de mannen tegenover 84,5% van de vrouwen. Tijdens de seks 76% tegenover 70%. Pas bij masturbatie wordt de kloof groter, 85,9% tegenover 68,8%. Een geopperde hypothese is dat dit andere masturbatiegewoontes weerspiegelt en niet andere verbeeldingswerelden, maar dat is een hypothese, geen gemeten resultaat.

Qua inhoud laten de gegevens uit 2015 geen ruimte voor twijfel: 30 van de 55 geteste fantasieën zijn gewoon voor minstens een van beide seksen, wat op een zeer grote overlap wijst. De zeven thema's van Lehmiller worden beschreven als gedeeld door grote meerderheden, ongeacht sekse, geaardheid en levensloop.

Zo vallen twee clichés tegelijk om:

• Dat de mannelijke fantasie alleen visueel en kwantitatief zou zijn. Onjuist: passie en romantiek is een van de zeven families, en mannen noemen haar massaal.
• Dat de vrouwelijke fantasie alleen romantisch en verhalend zou zijn. Onjuist: onderwerping en dominantie komen ook bij vrouwen veel voor, en hangen bij hen net zo samen als bij mannen.

Wat werkelijk verschilt, is de vorm. Vrouwelijke fantasieën worden vaker verteld als een scène met context, duur en opbouw. Mannelijke fantasieën worden vaker beschreven als een beeld. Dezelfde familie, twee grammatica's.

Wat een fantasie over je zegt, en wat niet

Een fantasie wijst op een zone van nieuwsgierigheid, niet op een identiteit en niet op een voornemen. Dat is de vraag die de meeste onrust geeft, en de literatuur beantwoordt haar helder.

Het meest voorkomende geval is de dwangfantasie. Fantaseren over een situatie waarin je iets ondergaat, is niet hetzelfde als die willen ondergaan: in de fantasie schrijf jij de scène, bepaal jij de grenzen en kun jij haar met één gedachte stoppen. Dat is precies het tegenovergestelde van een echte dwangsituatie. De in 2015 aangetoonde samenhang tussen onderwerping en dominantie maakt de identiteitslezing in één keer af: als dezelfde persoon ze vaak allebei draagt, kan geen van beide iets onthullen over zijn "ware aard".

Waar een fantasie echt op wijst:

• Een behoefte om met de seksuele routine te breken, vaak sterker dan de zin in het scenario zelf.
• Een zone van nieuwsgierigheid, oftewel een plek waar je nog niet geweest bent.
• Een voorkeur voor een bepaalde dynamiek: sturen, loslaten, gezien worden, ontdekken.

Waar een fantasie niet op wijst:

• Een seksuele geaardheid. Erotische flexibiliteit is een van de zeven families en zet niets op losse schroeven.
• Een voornemen om het te doen, en zelfs geen verlangen ernaar.
• Een gemis in je relatie. Het werk van Brenot zag bij vrouwen zonder fantasieën juist een minder bevredigende seksuele respons, en niet andersom.

Wil je precies weten waar jouw zones van nieuwsgierigheid liggen, dan geeft een raster met praktijken een veel fijner beeld dan welk lijstje met scenario's ook.

Wat de stap naar de praktijk echt blokkeert: de erectie, niet de zin

Tussen de mannen die vinden dat je bepaalde fantasieën moet uitvoeren en de mannen die het gedaan hebben zitten dertien punten, en de reden is zelden gebrek aan zin. Het is de angst om het niet te houden, en die angst werkt rechtstreeks op de erectie.

Neem de twee Ipsos-cijfers er weer bij: 60% vindt dat sommige uitgevoerd moeten worden, 47% heeft het gedaan. Geen enkele pagina die dit onderzoek citeert, becommentarieert dat gat. Terwijl het de meest alledaagse situatie beschrijft die er is: willen, en er niet aan beginnen.

Het mechanisme is fysiologisch, het heeft een naam, faalangst, en het verdient een precieze beschrijving. Een erectie hangt af van vaatverwijding, dus van een toestand waarin het zenuwstelsel niet op scherp staat. Een nieuwe situatie waarin er iets op het spel staat, levert precies het tegenovergestelde op: waakzaamheid, spanning, zelfcontrole. Eerste keer, trio, een plek waar je gezien kunt worden, een partner die je niet kent, een scène die je lang hebt uitgedacht en die dus vol verwachtingen zit. De angst om het niet te houden wordt de oorzaak van het niet houden, en één misser is genoeg om de vicieuze cirkel te installeren.

De knoppen, op volgorde van werkelijke effectiviteit:

• Kies een uitgeklede versie van het scenario in plaats van een getrouwe reconstructie van de bedachte scène. Dit is verreweg de effectiefste knop.
• Test één element tegelijk: het decor vóór de handeling, het rollenspel vóór de rest. Een fantasie laat zich opdelen.
• Spreek vooraf af dat het doel niet is om tot het eind te gaan. Dat hardop benoemen haalt het grootste deel van de druk weg.
• Houd de stuwing mechanisch vast. Dat is de functie van een cockring: de veneuze terugstroom afremmen om een erectie die er al is te behouden. Hij maakt er geen, hij helpt je hem vast te houden, en dat is vaak genoeg om de spiraal van verwachting te doorbreken.

Voor een eerste keer is een verstelbaar model de verstandige keuze: daarmee vind je de juiste spanning zonder je vast te leggen op een vaste diameter.

Het met je partner bespreken: de methode in vier stappen

Een fantasie die je als een verzoek brengt, loopt vast; breng je haar als verbeelding, dan opent ze zich. De formulering telt zwaarder dan de inhoud, en vier stappen volstaan.

Stap 1, kies het moment. Nooit in bed, nooit tijdens of vlak na de seks, nooit tijdens een ruzie. Zo'n gesprek voer je aangekleed, op een neutraal moment, zonder direct doel.

Stap 2, formuleer het als verbeelding. Zeg "ik heb eraan gedacht" en niet "ik wil". Het verschil is niet cosmetisch: de eerste formulering beschrijft een innerlijk feit, de tweede legt een verzoek neer waarop ja of nee geantwoord moet worden. De eerste laat ruimte, de tweede zet iemand klem.

Stap 3, open de wederkerigheid voordat je uitweidt. Vraag wat zij zich voorstelt, voordat je in de details van jouw fantasie duikt. Een gesprek over fantasieën dat maar één kant op gaat, is een verkapte onderhandeling.

Stap 4, zet het kader voordat er iets in praktijk komt. De grenzen, wat buiten beschouwing blijft, en een vooraf afgesproken stopwoord, geldig zonder uitleg en zonder discussie. Toestemming wordt op dat moment opgebouwd, niet tijdens de scène.

De fouten die het gesprek dichtgooien:

• De fantasie als een gemis presenteren, waardoor de bekentenis een impliciet verwijt wordt over het huidige seksleven.
• Haar als een voorwaarde presenteren, ook al is het als grapje.
• Meteen doorschakelen naar de logistiek. De bekentenis en de uitvoering zijn twee aparte gesprekken, met dagen ertussen.
• Aandringen na een nee. Een nee op een fantasie is geen onderhandelingsronde.

De kink test is een goed hulpmiddel voor dit soort gesprekken: hij maakt het mogelijk om over praktijken te praten zonder dat iemand de eerste bekentenis hoeft te doen.

Van fantasie naar praktijk: cockring, plug en enscenering

Elke fantasiefamilie heeft haar voor de hand liggende hulpmiddel, en dat verschilt per familie. De twee webshops op pagina één voor dit onderwerp sommen scenario's op zonder dat verband ooit te leggen, terwijl dat juist de concrete vraag is die overblijft als het gesprek gevoerd is.

Vier gevallen, geen catalogus.

De uit handen gegeven controle. Dit is de eenvoudigste vorm van een machtsfantasie, en de makkelijkste om op te zetten. Een verbonden ring bedien je op afstand, waardoor de controle letterlijk wordt: je partner heeft de bediening en bepaalt de sterkte en het moment. De cockring met afstandsbediening Duo Vibe werkt hier goed voor, ook buiten, waar discretie telt.

Dominantie en dwang. Hier doet het materiaal het halve werk. Leer draagt de enscenering net zo goed als het gevoel: je ziet het, je hoort het, je voelt het. Een model als de leren cockring Dominator zet een visueel register neer dat siliconen nooit zal geven.

Het verboden terrein. Dit is de taboefamilie toegepast op het mannelijk lichaam. Een cockring met plug combineert de ring met anale stimulatie, wat er eerder een geleidelijke instap van maakt dan een verandering van praktijk. Het onderwerp wordt uitgebreid behandeld in onze gids over prostaatplezier.

Delen en gelijktijdigheid. Fantasieën over non-monogamie en delen berusten vaak op het idee dat het genot zichtbaar en gemeenschappelijk is. Een vibrerende ring stimuleert beide partners tegelijk, en een dubbel model verdeelt de druk tussen de basis en de balzak, zodat je het langer volhoudt.

Drie veiligheidsregels, niet onderhandelbaar bij welke familie dan ook:

• Houd een draagtijd van maximaal twintig tot dertig minuten aan voor een ring. Nooit langer, nooit in je slaap.
• Let tijdens het dragen op alarmsignalen: gevoelloosheid, kou, kleurverandering, pijn. Verschijnt er een, dan gaat hij er meteen af.
• Controleer de diameter vooraf, niet onderweg. Een verstelbaar of siliconen model gaat er altijd zelf af; een stugge metalen ring vergeeft geen maatfout.

Wanneer een fantasie een probleem wordt: de drie signalen

Bijna alles is gewoon, maar de grens bestaat, en die loopt niet langs de inhoud van de fantasie: hij loopt langs het effect ervan. Drie criteria zijn genoeg om hem te bepalen, en ze zijn controleerbaar.

• Ze veroorzaakt blijvend lijden of blijvende schaamte. Niet het vluchtige ongemak achteraf, dat heel gewoon is, maar een aanhoudend onbehagen dat terugkeert en dat zwaar weegt. Het criterium is de duur en de terugkeer, niet de hevigheid van het moment.
• Ze betrekt iemand die niet heeft ingestemd, of die niet kan instemmen. Dit is de enige absolute grens, en die staat niet ter discussie. Een fantasie blijft in je hoofd; zodra ze een echte derde zonder diens instemming betrekt, of iemand die die instemming niet kan geven, verandert de kwestie van aard.
• Ze wordt exclusief. Als opwinding niet meer mogelijk is zonder precies dat scenario, of als het zo veel ruimte inneemt dat het de rest verdringt, is dat het betrouwbaarste signaal. Een fantasie die erbij komt is geen probleem. Een fantasie die al het andere vervangt wel.

De auteurs uit 2015 formuleren het principe beter dan welk lijstje ook: beoordeel het effect van de fantasie, niet de inhoud. Een spectaculaire fantasie zonder enig gevolg is een non-kwestie. Een alledaagse fantasie die je uit je slaap houdt verdient aandacht.

Is aan een van de drie criteria voldaan, dan is een seksuoloog of psycholoog de juiste gesprekspartner, geen forum. Een consult hierover is een doodgewoon consult, en het gaat over de manier waarop de fantasie je bezighoudt, niet over de inhoud ervan.

Veelgestelde vragen over mannelijke fantasieën

Wat zijn de seksuele behoeften van mannen? Ze vormen geen universele lijst. De gedocumenteerde constanten zijn regelmaat, variatie en bevestiging: weten dat je gewild bent. Het libido verschilt sterk van man tot man, en bij dezelfde man per levensfase. De zeven fantasiefamilies beschrijven redelijk goed de ruimte waarin die behoeften zich aftekenen, in heel verschillende doseringen per persoon.

Wat wekt opwinding op bij een man? Drie knoppen die samenwerken. De context, oftewel de situatie en hoe ongewoon die is. Het teken van verlangen van de ander, een zwaar onderschatte trigger. En de fysieke stimulatie, die in de tijd vaak als laatste komt, ook al noemen we haar als eerste. De 93% mannen die buiten elke seksuele handeling fantaseren laat goed zien dat het beginpunt mentaal is.

Wat zijn seksuele driften bij de man? Het woord drift is misleidend, want het suggereert een onbeheersbaar mechanisme. Wat onderzoeken meten is een frequentie van seksuele gedachten, geen impuls om te handelen. Het verschil tussen de 60% die vindt dat bepaalde fantasieën uitgevoerd moeten worden en de 47% die het gedaan heeft, laat al zien dat de stap naar de praktijk een beslissing blijft.

Wat is de meest voorkomende fetisj? De voetfetisj. Grootschalige analyses van online fetisjgemeenschappen zetten voeten en schoenen stelselmatig bovenaan, ver voor andere lichaamsdelen. In termen van de hierboven beschreven families hoort hij eerder bij taboe en verboden dan bij een aparte categorie.

Hoe herken je een man die je wil? De betrouwbare signalen zijn niet de spectaculaire. Aanhoudende aandacht, het zoeken van lichamelijke nabijheid zonder aanleiding, en vooral het feit dat hij over de nabije toekomst praat en niet alleen over het moment zelf. Het duidelijkste signaal blijft het eenvoudigste: hij probeert erachter te komen wat jij lekker vindt, in plaats van uit te leggen wat hij lekker vindt.